31 oktober 2011

Stop met polderen!

Zeg het ze, Seth:
"Hi, we're here to take your project to places you didn't imagine.

With us on board, your project will now take three times as long.

It will cost five times as much.

And we will compromise the art and the vision out of it, we will make it reasonable and safe and boring."


Great work is never reasonable, safe or boring.
Ik riep het in mijn allereerste blogpost: polderen is de dood in de pot voor creatie en creativiteit. Met 'de meeste stemmen gelden' had een kameel 5 bulten en 18 poten: past meer op en loopt harder. Dit geldt voor je werk, maar net zo hard voor politiek. Kafka schreef er een wereldberoemd boek over, onze regering brengt het afgelopen week in praktijk: het individu vermorzelen met een vergadering.In de jaren '30 en '40 van de vorige eeuw waren regels ook regels in Duitsland. Hopelijk komen ze morgen alsnog tot bezinning in Den Haag en doen wat goed is.

Voor wie twijfelt, lees wat Steve Jobs' zus op zijn begrafenis vertelde: 'Fashion is what seems beautiful now but looks ugly later; art can be ugly at first but it becomes beautiful later.' Lezen tot de prachtige slotzin.

30 oktober 2011

Voor op je ehPod

Mijn verhaal over 'gratis' vs. betaald nu ook als podcast, voor op je iPhone, -Pod of -Pad:

Niels Aalberts: gratis en betaald kunnen elkaar versterken by Fast Moving Targets

Daar vind je meer verhalen, o.a. van Alexander Klöpping, Nalden, Ernst-Jan Pfauth (voorheen NRC, nu Brainsley), Tim Heineke (Shuffler.FM) of op iTunes. Voor kratisss, handig voor onderweg.

29 oktober 2011

O, gelukkig, dat scheelt weer...

Click = big:Via Marinus.

28 oktober 2011

Wilde ideeën & nieuwe muziek (135)

  • De must-read van deze week, van de auteur van Appetite for Self-Destruction: The new economics of the music industry, met gedetailleerde schattingen wat artiesten, labels, componisten en auteurs overhouden aan cd's, iTunes, Spotify, YouTube, streaming, digitale sales, internet radio en alle andere nieuwe en oude inkomstenstromen. De samenvatting in 5 statistieken [click to enlarge]:

27 oktober 2011

@IWentApril doet het zo - van een mislukte naar een geslaagde EP

In een sloopflat in Utrecht Overvecht werd in het najaar van 2009 de basis gelegd voor April. Oprichters Jorn Mathijssen en Julia Hendriks, beiden gefascineerd door de jaren '80, maken hun muziek om verandering te brengen in (en ik citeer) 'de vele matte muziek die Nederland rijk is'.

Jorn: 'Met deze ambitie schreven we 20 concepten, om daar vervolgens 5 nummers uit te kiezen, af te maken en op een EP te zetten. We besloten 8 nummers te pre-produceren met Jan Jakob, de enthousiaste verhuurder van Ceres, de ruimte waar we repeteren. Overtuigd van eigen kunnen, speelden en zongen we de nummers in. Als dit goed was, wilden we snel het podium op! Nou, dat konden we vergeten; opnemen viel ontzettend tegen. Er was duidelijk een zanglesje nodig, een metronoom-drummer bleek niet je-van-het en ook onze gitaarskills lieten te wensen over. Een goede reality check: te hard van stapel gelopen. Weg met die nummers, kill your darlings! Met meer ambitie en meer zelfkennis, maar nog lang niet klaar voor het podium.' Eerlijkheid, daar houd ik van in deze 'doet het zo'-series!

'Gelukkig zat het even later mee. Toen we met genoeg zelfvertrouwen nieuwe nummers hadden geschreven, werd het tijd voor de herkansing. Via-via kwamen we in contact met Gino Bombrini, een producer die werkt in Kytopia (site), waar we zonder deadline aan de slag konden voor onze EP. Zo zaten we daar zo'n 2 weken, soms dag en nacht, en maakten kennis met C-Mon, Maurits Westerik, Colin Benders en Erik Corton.' Dat lijken me mooie contacten...

26 oktober 2011

Het is herfst, dít is de soundtrack

Deze LP komt de draaitafel al weken niet af, de naald zet ik gerust 30 keer achter elkaar in diezelfde laatste groef:



Ongelofelijk hoe je van bijna niks (een set brushes, een stem en een piano) alles kunt maken. En dat urgentie niets te maken heeft met volume, tempo of de pedalen diep intrappen.

Dan kijk ik naar buiten, naar de blaadjes die van groen geel, rood en lichtbruin worden, en valt er een tear in my beer. Ryan, je bent een Held.

Luister hier en of haal 'em daar, op LP op CD.

25 oktober 2011

Perfect The Streets (according to @MisterJurre)

The Streets. To-ta-le branie. Original Pirate Material was/is zo'n plaat waarvan je/ik weet waar je/ik was toen je/ik 'em voor 't eerst hoorde (Wilbert: 'In de trein van Utrecht naar Amsterdam') en waar-ie *klabam!* definitief landde ('Op Amsterdam CS'). Met recht een #Classic. Maar toen zag ik/je 'm live in Paradiso. Over die toffe beats en te gekke lines en geezer attitude, was een volromige R&B meets Night of the Proms-saus gegoten. Bummer dude! Deze Perfect van Jurre laat weer horen hoe bloody goed het allemaal is en blijft wat Mike Skinner deed.

HIERRR die download,
HIERRR de lijst in Spotify.

Enjoy!'We came to this world with nothing, and we leave but nothing with love. Everything else is just borrowed.' Al vanaf het begin wist Mike Skinner, de man achter The Streets, moeilijke zaken simpel te formuleren. In 2002 begon het met zijn debuut Original Pirate Material, met als opener (ook van deze Perfect) 'Turn the Page'. Enkele sterke nummers zorgden voor een hype, zodat hij met het volgende album A Grand Don't Came For Free en hitsingle 'Dry Your Eyes' kon doorbreken. Nog steeds staat het album bekend als één van de beste Britse albums van het afgelopen decennium. Maar ook daarna heeft Skinner meer dan genoeg moois geproduceerd. Al werden de opvolgers minder gewaardeerd door critici, nog steeds bevat elk album tracks van ongekende kwaliteit. Zo vernieuwend als 10 jaar geleden is het niet meer, maar uniek blijft het zeker. De typische beats - een combinatie van UK Garage, hiphop en Britse rap - zijn fijn om naar te luisteren, maar Skinner pakt vooral met de treffende teksten. Tenminste, als hij het houdt bij rappen. Want zingen, doorgaans in een refrein, kan hij niet. Daarom laat hij dat vaak over aan een ander, waardoor liedjes completer worden en nooit vervelen.

The Streets geeft je hoop, als in het begin van een relatie ('Could Well Be In'), verklaart een avond in de club ('Weak Become Heroes'), laat je weten dat excuses slap zijn ('It's Too Late') of betuigt liefde aan iemand ('The Strongest Person I Know'). Maar het sterkst is Skinner als hij afscheid neemt: van zijn vader ('Never Went To Church'), van een/het leven ('The Escapist', 'Lock thé Locks') of een meisje ('Dry Your Eyes'). Een foto zegt meer dan duizend woorden, 1 zin van Mike Skinner zegt soms meer dan 1.000 foto's. Treffend en simpel, zijn de grote krachten van deze Engelse held.

Mike Skinner begon een relatie met hoop en eindigde in tranen. Zo ook deze Perfect. Van overwegend vrolijk tot intens treurig maar o zo realistisch. Mike Skinner begon zijn carrière met het idee om 5 albums te maken. Dat heeft hij gedaan. Afgelopen jaar is hij gestopt, maar één bonustrack liet hij achter. Begon hij 10 jaar geleden met 'Turn the Page', nu eindigt hij met 'Close thé Book'.'
- Jurre Anema

24 oktober 2011

@SidewalkNL doet het zo (1) - Een paar goedkope productietips

Na jaren door een figuurlijke draaideur van muzikanten te zijn gegaan met zijn band/project Sidewalk, vindt Coen van der Horst het 3 jaar geleden tijd voor een andere aanpak. Hij besluit zijn debuutalbum op te nemen, met zijn beste liedjes, een professionele producer en band. Producer Arno Krabman (Only Seven Left, Jeroen van de Boom, Marsman) geeft goede raad: een compleet album is duur. Neem het in 3 delen op, 3 ep'tjes, zodat je geld kunt sparen en ondertussen aandacht voor je muziek genereert.

Zo gezegd, zo gedaan. Coen: 'Mijn eerste ep Have Heart, Will Travel gaf ik gratis weg via Bandcamp. Omdat het verhaal erachter interessant was (3 ep's = 1 album) werd ik geïnterviewd en ook gedraaid op lokale radiostations in Limburg, Groningen en Brabant. Vergis je niet: die hebben stiekem een groot bereik! Ook Arno's naam en CV zorgden ervoor dat mensen in 'het wereldje' wilden luisteren.

In ruil voor mijn muziek moesten downloaders op Bandcamp hun e-mailadres achterlaten. Zo groeide mijn mailinglijst, die ik inzette om tijdens 3FM Serious Request donaties te vragen, gedraaid te worden of te vragen of mensen op mijn nummer wilde stemmen in de 2 Minuten Show van Bazz op KinkFM. Allebei met succes. Zo werd ik bij 3FM uitgenodigd om binnen een uur een nummer te schrijven en spelen, en via KinkFM speelde ik in Paradiso.


Bij de opvolger, They Say The World Is Turning, ging ik hetzelfde rijtje af, inclusief recensies in verschillende bladen en online. Maar hier ging het fout. Voor de tweede ep vroeg ik geld, na succesverhalen van andere bands gehoord te hebben. Dat was stom. Ik verkocht er slechts 65, in tegenstelling tot de 500+ downloads van de eerste. Zoals lezers van deze blog weten, is Niels er heilig van overtuigd dat je als beginnend artiest niet op inkomsten moet mikken, maar aandacht [daarom]. Hier hoort volgens mij nog iets bij:

Ik wil geen geld van fans, ik wil hun e-mailadres.

Gratis muziek = bezoekers = luisteraars = (wellicht) fans = fans kopen muziek, merchandise en alles wat je nog meer de deur uit doet.

Inmiddels is ep #3 af en dus ook mijn album, Tuesday's A Day To Remember. Ik heb 250 cd's laten persen, want ik merk dat mijn muziek ook een wat oudere doelgroep aanspreekt die nog cd's koopt. Downloaden en dan op cd branden 'voor in de auto' is voor velen toch teveel moeite. Ook echte fans willen een cd, want ze willen je steunen. En daar komen kosten bij kijken.

Kosten
Er zijn verschillende partijen in Nederland die je een totaalpakket bieden om alles te laten drukken/persen. Omdat ik in de grafische sector werk, wilde ik kijken of het goedkoper kan. Dat lukte.

Voor cd-boekjes: flyeralarm.com, een van origine Duitse site, maar met een Nederlandse subsite (inclusief telefoonnummer). Een boekje van 16 pagina's, full color, 135 grams glanzend papier kost incl. verzendkosten €184,93.

Jewelcases + full color inlaycard haalde ik bij salisbury.nl. Een totaalaanbieder, die €900+ vroeg voor het complete pakket, excl. geperste cd's. 250 jewelcases (transparante cd-doosjes) + 250 inlaycards (full color, beide kanten) kostte mij inclusief verzendkosten €205,28.

Cd's: rockers.pl. Poolse persfabriek, Engels (mail)contact verloopt perfect. Het minimale aantal van 500 cd's kost inclusief verzendkosten €325,-.

In totaal was ik voor 250 cd's €715,21 kwijt. Dat is per cd nog geen €3. En dan heb ik nog 250 geperste cd's over.'

Alles apart inkopen loont dus de moeite. Volgende blogpost: hoe Coen als compleet onbekende artiest promotie doet, fans beloont, een goed verhaal moet hebben en op een succesvolle manier poortwachters (dj's, programmeurs) benadert. Niet voor niets hoofdstuk #1, #3 resp. #4 in mijn boek...

23 oktober 2011

Gelukkig, ook op Facebook en Twitter!

Dank voor de vette lach, Pim.

22 oktober 2011

Feestje vanavond (89) - Henk & Ingrid gratis!

Drie bands gunnen Henk en Ingrid een horizonverbredende ervaring en nodigt het stel uit om gratis bij 6 shows van hun Niet Mainstream!-tour aanwezig te zijn. Bij alle shows van de clubtour staat het illustere duo op de gastenlijst. Het eerste stel dat zich als zodanig bij de kassa van Tivoli de Helling meldt, mag vanavond gratis naar binnen. Eenmaal binnen treffen ze daar de poppy-shoegaze van Eins, Zwei Orchestra, de melancholieke indiepop van Novack en de indierock van Mr. Love and the Stallions. Mochten Henk en Ingrid na afloop toch spijt hebben van hun bezoek, dan is daar gelukkig de ‘niet goed - geluid terug’ garantie.

De Niet Mainstream!-tour doet komende maand de volgende podia aan:
22 okt – Tivoli de Helling – Utrecht
29 okt – Perron55 – Venlo
04 nov – Simplon – Groningen
12 nov – Merleyn – Nijmegen
18 nov – Muziekgieterij – Maastricht
25 nov – Kroepoekfabriek – Vlaardingen
Ook te vinden op Twitter.

21 oktober 2011

Wilde ideeën & nieuwe muziek (134)

Eén van de betere Wilde Ideeën, al zeg ik het zelf. Het was een week vol leerzame en nuttige citaten (zie verderop) en heel veel spannende samenwerkingen. Daar start ik mee:
  • Het onvolprezen Bandcamp got even better met Bandalizer (via Josh). Daarmee analyseer je die prachtige en super waardevolle statistieken van Bandcamp nog makkelijker, sneller en beter. Da's goud waard! Nog geen account bij Bandcamp? Snel doen. Josh schreef eerder deze 4-delige serie op EHPO. En zo analyseer je je kijkcijfers en publiek bij YouTube (via Niek):


  • Dan de citaten. Lefsetz raakt de kern over Mick Jaggers draak Superheavy én geeft in 1 moeite door veel nuttige tips. Even later nogmaals. Lezen!
  • Erik is zoals gezegd op CMJ en woont daar verschillende panels bij waar veel nuttigs wordt verteld. 'Muziek is groter dan ooit' en 'De consument wint altijd' bijvoorbeeld, waarheden als koeien.
  • Nog een citaat, via Lykle: 'With a strong ecosystem, one also doesn’t need to worry about gatekeepers that one traditionally would need, such as the people who decide what to play on MTV. Now gatekeepers are more likely to follow the trends instead of determining them.'
  • Ook hele ware woorden in een interessante discussie over digitalisering in de boekenbrache op LinkedIn: '[Het] lijkt me niet onwaarschijnlijk dat het traditionele boekformat veel sneller gaat verdwijnen dan we denken. [...] Lange tijd werd gezegd dat we de veranderingen op de korte termijn overschatten en die op lange termijn onderschatten. Misschien is het eerste deel van de stelling aan herziening toe. [...] [Er] is meer aan de hand dan een herhaling van historische zetten. Oude wetten gelden niet meer. [...] De verhouding van het nieuwe tot het oude is nu anders. Nieuwe media absorberen de oude niet alleen, ze transformeren ze en vermengen ze met andere.' Ondertussen staat DJ St. Paul bij de kwaliteitsvideotheek die sluit en blogt erover.
  • Meer relevante citaten, Steve Jobs nogmaals: 'Hey, do me a favor, will you? Don't let what happened to the music business happen to yours -- keep coming up with better ways to provide people with your content.'
  • Interessante preso via Paul (slide #25: 'YouTube = MTV', en zo is het!):


Zo, genoeg te lezen en kijken. Prettig weekend!

20 oktober 2011

'Toe Niels, vertel nog 'ns over gratis vs. betaald!'



Eergisteren nodigde Erwin me uit voor zijn nieuwe online platform Fast Moving Targets, samen met Gilles, Tim en Hessel. De avond stond in het teken van veelbelovende online muziek initiatieven, start-ups en vooral: optimisme. Wat kan er wél anno 2011? Dit alles ter gelegenheid van het uiterst succesvolle ADE. Ik trapte af met een stokpaardje, Erwin vat samen (in het filmpje benadruk ik wat meer de nuances!):

'Niels Aalberts was – als man met een rijk verleden bij platenmaatschappijen – het geklaag over het illegaal downloaden van muziek en de dalende inkomsten voor muzikanten en platenmaatschappijen spuugzat. Hij zette zich niet af tegen deze consequenties van digitalisering, maar nam ze als gegeven aan en bewoog mee door zich te richten op positieve voorbeelden van bands die zich op een creatieve manier een pad banen door de digitale jungle. Dat deed hij als blogger en als manager van succesverhaal Kyteman. Uit de verschillende praktijken haalde hij tips en trucs die andere muzikanten kunnen helpen hun eigen boontjes online te doppen. Die tips en trucs deelt hij op Eerste Hulp bij Plaatopnamen, en met Erwin Blom in Top Names. En oh ja, hij schreef er ook een mooi boek over: Doorbraak!

DIY
De muziekindustrie is in 10 jaar gigantisch op z’n kop gezet, o.a. door digitalisering. Met als gevolg een halvering van de omzetten, zowel in Nederland als internationaal. De vraag of het slecht gaat met de muziekindustrie beantwoordt Aalberts echter met een stevige ‘nee’. Want veranderingen brengen altijd kansen met zich mee. In het digitale tijdperk ligt die kans volgens Aalberts in DIY, Do It Yourself:

19 oktober 2011

Feestje (88) - Museumnacht

Volgende week zaterdag is het Museumnacht in Utrecht. Speciale gast in het Aboriginal Art Museum is Case Mayfield (5-track EP haal je hierrr of voor nog geen €5 bij je lokale platenboer). Uit het programmaboekje: 'Deze singer/songwriter maakt intelligente, gepassioneerde en breekbare popsongs met folkinvloeden, won de Publieksprijs tijdens de Grote Prijs van Nederland, stond deze zomer o.a. op de Parade, Oerol en Into The Great Wide Open en was te zien in DWDD. In september werd hij door 3VOOR12 uitgeroepen tot Hollandse Nieuwe.'

Lees dit topinterview: 'Ik wil bloed zien'.

Op 6 februari 2012 verschijnt Case' debuutalbum, The Many Colored Beast. Hij speelt volgende week zaterdag om 21u, 22u en 23u in het AAMU, op de 1e verdieping.

18 oktober 2011

Perfect New York (according to @mischabe)

Ja, ja, ik weet: we zijn ruim een maand te laat. En het ligt aan ons, niet aan Mischa. Begin september waren we een beetje door onze voorraad Perfects heen, twitterden erop los en voor we het wisten zaten we vol tot juli 2023. Toen kwam plots Mischa langs (die wij moeilijk iets kunnen weigeren, al was het maar vanwege Perfect Eddie Hinton, Perfect Northern Soul en z'n veelgelezen stuk over OOR), met het idee op 9/11 de stad waar het gebeurde muzikaal te eren. Ach, Mischa's selectie is niet minder mooi halverwege oktober. Lees het zelf in de uitgebreide bijsluiter, onder het artwork.

Haal 'em HIER.

Enjoy!'Ik was 18 jaar, haalde mijn diploma en kreeg van mijn vader een reis naar New York cadeau. Dat was wat man. New York City, liefde op het eerste gezicht. In mijn koffer stak een jacquet, dat ik nog van een Belgische ambassadeur uit Congo had gekregen, een strak in de plooi gestreken broek, een helderwit overhemd en een strikje. Waarom? Je zult wel zien, zei mijn vader.

Een paar dagen in New York en het werd me duidelijk, we gingen uit eten en niet zomaar uit eten. Nee, dineren in Windows of the World, 417 meter hoog in het WTC. Het was een mistige avond, maar de punt van het Empire State Building stak fier boven de wolken uit. Ik kon er mijn blik niet vanaf houden. De toren waar ik 16 jaar later in 2004 mijn vriendin ten huwelijk vroeg.

Sinds die eerste keer in 1989 kom ik geregeld in New York en logeer er dan bij vrienden. Zo ook begin oktober 2001, kort na 9/11, dit jaar 10 jaar geleden. Die aanslag maakte een diepe indruk. Niet alleen op mij, schat ik zo in. Het was één van de eerste keren dat ik de kracht van internet ervaarde om een blik te krijgen op iets dat aan de andere kant van de wereld gebeurde. En niet zomaar een blik, dit was groots. Ongelofelijk. Verbijsterend. Shockerend.

Nooit eerder en later zat ik in een Boeing die zo leeg was. We (ik was met mijn goede vriend Patrick deze keer) vlogen op Newark en de rookpluimen van Ground Zero doemden op toen we de skyline van Manhattan naderden. Mijn vrienden in New York en de mensen die zij kenden die in het WTC werkten, waren ongedeerd, maar wel in shock. Je zou voor minder. De vibe in de stad was uitzonderlijk. De stank in de buurt van Ground Zero niet te harden. Brandweerlui die het rampgebied verlieten, kregen luid applaus. Mensen hingen posters op van vermisten en overal lag stof. En dan was er die truck, die de hele dag loeihard 'New York, New York' van Sinatra speelde en de avenues op- en afreed.

Sonic Youth gaf een benefietconcert, waar ook Cat Power en Tom Verlaine van Television speelden. En jezus wat een vuur, passie, woede en verdriet knalde er van die set af. Thurston Moore vertelde dat ze die ochtend hun gitaren waren gaan halen in Murray Street, op een steenworp van Ground Zero en dat de mensen vreemd opkeken toen ze met een 15-tal gitaren uit de rampzone kwamen. Op het podium veegden ze er het stof af. Meer over dat concert in mijn recensie op KindaMuzik. Je kunt ook nummers van het concert terugzien en horen op YouTube (lang leve internet!). Hier het openingsnummer met intro van Thurston Moore en meer songs hier, hier, hier en hier.

Goed, mijn liefde voor de Big Apple zit diep. Nummers over New York bestaan er duizenden. Ook over 9/11 zelf is behoorlijk wat muziek gemaakt. Deze selectie is buiten het laatste nummer gewoon een lukrake selectie uit de platenkast van mijn vader, en die van mij. Een ode aan New York.'
- Mischa Verheijden

17 oktober 2011

Simon Keats doet het zo (3) - op avontuur in LA!

Afgelopen donderdag vertelde singer/songwriter Simon Keats over zijn trip naar LA, vrijwel op de bonnefooi. Eerder kwam hij aan het woord over zijn site en het gratis aanbieden van zijn muziek. Vandaag het vervolg over zijn wederwaardigheden in the city of angels, samen met manager Keije:

Simon: 'Op de stoep van ons hostel wacht ik op Matthias van Stipriaan, een gitarist die heeft gereageerd op mijn oproep op de site van Musicians Institute (een simpel 'I'm looking for profesional musicians or engineers/producers to record and play'). We jammen een paar uur en schrijven enkele fraaie arrangementen. Ook producer Jason Thompson reageert op dezelfde oproep. Hij deed grote opdrachten voor film, televisie, werkte met Kanye West en informeert vriendelijk of er budget is. Helaas... Ik opper dat we wat liedjes kunnen opnemen en die via onze gezamenlijke contacten een vervolg kunnen geven, in de vorm van een album, muziek onder een film etc. We spreken af een week later enkele liedjes bij hem thuis op te nemen.

De volgende dag spreek ik Lisa Richards van redozmusic.com. We arriveren 45 minuten te laat op onze afspraak, maar Lisa is cool. Ze is onder de indruk van mijn speellijst en de contacten die we in korte tijd hebben opgebouwd. Ik vertel haar dat ik op zoek ben naar een publishing deal voor mijn album Time en ook dat ik nieuw werk wil opnemen. Ze belooft mijn muziek aan haar publisher te geven en geeft me een lijst vol tips, labels, plaatsen om op te treden etc. Ze is vooral overtuigd van Till The Year 2012 ('A hit!').
Terug in ons hostel bellen we Peter Newman voor een nieuwe afspraak om hem de eerder beloofde cd's te bezorgen [zie het vorige deel van deze serie]. Hij vraagt door over mijn ambities en onze ideeën over de toekomst. Ditmaal ben ik minder bleu en vertel hem dat ik Time graag gepublished zie en nieuwe songs wil opnemen. Hij belt een grote publisher voor een mogelijke afspraak, is erg benieuwd naar ons eerdere gesprek met Lisa en ondervraagt Keije over haar rol in het geheel. Uiteindelijk horen we zijn plan: mijn management op zich nemen voor 15% van de netto opbrengsten.

Keije en ik zijn opgetogen en na een week non stop gas geven, zijn we toe aan wat rust en comfort. We besluiten tijdelijk te breken met onze $20 restrictie en een tof restaurantje te zoeken.'


Dank voor het delen van jullie avontuur, Simon en Keije. Moedig dat jullie zonder lang na te denken het vliegtuig naar LA hebben gepakt. Veel ervaring opgedaan, opgetreden, leuke en soms belangrijke mensen ontmoet. Ik zeg eerlijk: ik vraag me af wat al deze contacten uiteindelijk wérkelijk opleveren? Veel contacten klinken een tikje vrijblijvend. Zijn al die enthousiaste mensen jullie niet vergeten zodra je op het vliegtuig naar Amsterdam stapt? Beland je dan niet opnieuw onderop de stapel? Het lijkt me aan jullie om dat de komende maanden te voorkomen. Graag hoor ik over een tijdje hoe dat uitpakt, liefst met een paar klinkende resultaten!

16 oktober 2011

Metallica jr.



Jong geleerd etc., via Marinus.

15 oktober 2011

A magazine is an iPad that doesn't work



Via Rense.

14 oktober 2011

Wilde ideeën & nieuwe muziek (133)

Volle bak, met heel veel moois. Stem ondertussen even op Doorbraak! - dankjewel.

Deze keer niks grappigs om mee af te sluiten. Je doet het er maar mee!

12 oktober 2011

Simon Keats doet het zo (2) - op avontuur in LA!

Singer/songwriter Simon Keats kwam hier eerder aan het woord. Inmiddels komt een en ander in een lichte stroomversnelling, notabene in Los Angeles: 'Het idee om naar LA te vertrekken startte met de upload van een paar liedjes op Hello Music. Ik verwachtte niet veel terug te horen, maar even later ontvang ik een volledig rapport, overwegend positief. Een week later mailt ene Mason Frank, A&R van Hello. Het feit dat ik niet in Amerika woon verbaast hem, maar goedgemutst als ik ben zeg ik toe naar Amerika te vliegen om wat dingen te bespreken. Manager Keije gaat mee. Direct voor een maand, zodat we ook andere contacten kunnen leggen. Een plek om te overnachten regelen we veelal via couchsurfing.org.Op de dag van aankomst kopen we een gitaar bij McCabe's en vragen direct of ik in de buurt kan optreden. Dat lukt in pianobar Unurban, mijn eerste gig op Amerikaanse bodem. Eerder vonden we hier andere spots om op te treden: Silverlake Lounge, de Kibitz Room, Red Rock en Rainbow Bar bijvoorbeeld. Allemaal open mic's: 5 minuten p.p. [!], meestal een stuk of 30 gelukszoekers die hun ding doen, stand-up comedy of muziek. Tijdens mijn setje in Kibitz ben ik in mijn element; mensen vragen om een extra liedje (dat zegt wat hier). In de Rainbow Bar betaal ik $2 [!!] om te mogen optreden. Ik denk dat dat te maken heeft met het feit dat meer mensen hopen hier ontdekt te worden. Ze maken daarom vaak een serieuze en gespannen indruk, iets dat muzikanten beter staat dan comedians...


Door een toevallige ontmoeting komen we op dag 4 in contact met Peter Newman, ex-A&R en producer van Peer Music. Een spraakwaterval: mijn teksten noemt hij briljant en de uitspraak 'native'. Hij lijkt oprecht enthousiast over wat hij hoort, slaat geen liedje over. Hij mist wel 'ruimte' in mijn muziek. Lastiger wordt het als Newman de standaard vragen stelt: wat hoop je te bereiken en hoe? Keije suggereert iets te laten horen op gitaar. Na 2 nieuwe songs is Peters enthousiasme enigszins bekoeld. Als Keije en ik teruglopen heb ik een dubbel gevoel: ik baal dat ik mijn liedjes nauwelijks verdedigde en alles liet gebeuren. Ik vind mijn nieuwe werk even waardevol als het oude.'

Een wijze les, Simon. Maar erg stoer dat jullie bij de minste geringste aanleiding het vliegtuig naar LA pakken en actief op zoek naar kansen je muziek te laten horen, live en aan professionals. Ter plaatse zijn maakt vaak het verschil, vraag het volhouder Danny Vera over zijn trip naar Nashville. Of iedere andere muzikant die het in het buitenland probeert. Ik vraag me wel oprecht af hoe waardevol deze contacten in werkelijkheid en op langere termijn blijken, maar dat hangt ook samen met hoe je een en ander opvolgt.

Komende maandag het vervolg van Simon & Keije op avontuur in LA.

The Bee Gees - 'To Love Somebody'

0.00 min.
Gordijnen open.

0.06 min.
Harpje erbij.

0.10 min.
Wen maar even aan het idee dat dit The Bee Gees zijn. Inderdaad, dat haar. Die strakke witte broeken. In de disco. Maar ook: die steengoede, klassieke liedjes.

0.20 min.
De cello legt een zwart kleedje onder die diamanten piepstem.

0.29 min.
Ridderlijke hoorns.

0.33 min.
Strijkers, eerst dungesmeerd...

0.49 min.
Dan jubelend. Allemaal de opmaat naar...

0.52 min.
'Hey!', Dat Refrein.

1.02 min.
STOP.

1.02 min.
De boodschap.

1.09 min.
Dit is duizend keer eerder gezegd, en nog duizend keer hierna, maar Phil Spectors handtekening eronder flikt 't 'em.

1.11 min.
Gordijnen dicht.

1.12 min.
Tweede bedrijf.

1.17 min.
Gordijnen weer open.

1.23 min.
Geloof. Na liefde die andere onuitputtelijke bron van inspiratie (zie soul). Maar ook: the root of all evil. The Bee Gees brengen het fluitend.

1.31 min.
Daar rollen de strijkers de traptreden af, de rode loper uit voor Maurice, Barry en Robin.

1.44 min.
Bij twijfel: bevestig je mannelijkheid. Zie je dat dan niet?

1.55 min.
Het mag niet baten...

2.08 min.
Klaroengeschal dan maar weer. Een trompet troost.

2.23 min.
Laatste bedrijf: de sterfscène.

2.43 min.
Al schreef je heel je muzikale leven maar 1 zo'n Song, dan nog kon je met opgeheven hoofd, in een strakke witte broek en met ongeschoren borst je kist in.


Ook in deze serie: Fleetwood Mac, Judy Clay & William Bell, Jackie Wilson, Nick Drake, Talk Talk, David Bowie, The La's, The Age of Love, Smashing Pumpkins en Dusty Springfield.

11 oktober 2011

Genomineerd!

Trots, en een tikje verlegen, roep ik: Doorbraak! staat op de longlist voor de Pop Media Prijs 2012! *bloos*

Mazzel met zo'n achternaam: ik sta bovenaan. Leuk als je op mij, mijn boek, plus 4 anderen stemt. En je bandleden en manager hetzelfde doen ;-) Zelf kies ik voor Atze, Menno, Norbert en Saul.

Dankjewel!

Perfect Shuffle #56 (last night I dreamt I was)

Je oktober hit infuus. Voor in je huis, auto, caravan, camper, boot, bed, klas, les, kamertje, treincoupé, pauze, maar vooral voor in your face. Toch?

Je moet wat met die inleidende tekstjes...

HIERRR de download,
HIERRR op Spotify.

Enjoy!

10 oktober 2011

Feestje (87) - alle smaken folk op Meet Me, Cassius

Tijdens Meet me, Cassius ontdek je internationale en nationale indiefolkbands in Tivoli's intieme Spiegelbar. Zoals Ewert and The Two Dragons, een kwartet uit Estland dat niet bang is voor een balalaika. Luister naar debuut Good Man Down (dat niet voor niets de Finse lijsten aanvoert boven o.a. Bon Iver en Beirut) en je hoort de missing link tussen Mumford & Sons en Travis.

Uit Canada komt Woodpigeon. Denk: Sufjan Stevens, Grizzly Bear en Belle & Sebastian.

Na winst van de HU Popprijs voor singer/songwriters en optredens in EKKO en op festival deBeschaving zal duo Guild of Guilt hun eerste show in Tivoli spelen. Grillige indiefolk à la The Tallest Man On Earth en Bon Iver.

Last, maar zeker niet least, de première van Oh, Brave Wide Eyes (= Casper Adrien en Annalou the Brave), hoorbaar fans van Fleet Foxes en Joni Mitchell.

Line-up:
19u: Deuren open
19.30u – 20.30u: Guild of Guilt & Oh Brave Wide Eyes
20.45u – 21.45u: Ewert & the Two Dragons
22u – 22.45u: Woodpigeon

Kaarten: € 9,50

9 oktober 2011

Man met gitaar

Via Marinus.

Albumtitel van het Jaar

Via Matthijs, meer info HIER.

8 oktober 2011

The Vaccines vs. Instagram

Gedaan met Instagram, 1 van de leukste apps op iPhone:



Zie de oorspronkelijke oproep, uploaden kon HIER:



Tip van Maarten. Hoe kon ik het gemist hebben, van 1 van de leukste platen van het jaar?

Je wordt ouder, papa (1)

Lekker puh. Via Marinus.

7 oktober 2011

Wilde ideeën & nieuwe muziek (132)

  • Het belangrijkste nieuws van deze week heb je inmiddels vaak genoeg gelezen, gezien of gehoord. Eén ding: realiseer je dat veel van waarover ik blog mogelijk is dankzij innovaties waar Apple (mede-)verantwoordelijk voor is. Het beste voorbeeld: geen extra hypotheek meer afsluiten wanneer je je album opneemt. Ander voorbeeld: inspiratie. 'No one wants to die, even people who want to go to Heaven don’t want to die to get there,' speechte hij op de universiteit van Stanford. 'And yet, death is the destination we all share. No one has ever escaped it. And that is as it should be, because death is very likely the single best invention of life. It’s life’s change agent; it clears out the old to make way for the new… Your time is limited, so don’t waste it living someone else’s life.' Als ik jou was, zou ik een kaarsje branden voor Steve. Hij heeft je leven als muzikant makkelijker, beter en kansrijker gemaakt.
  • Ook Seth focust op innovatie en de vooruitgang, altijd een must-read.
  • De videoreports van de 9 halve finales van de Grote Prijs van Nederland 2011 staan nu online. Met interviews en livebeelden uit Paradiso en de Melkweg, Speakers (Delft), Gigant (Apeldoorn), Groene Engel (Oss) en P60 (Amstelveen).
  • Knap, na Adele en Eminem:

6 oktober 2011

Perfect Ryan Adams (according to @alexisvos) - Spotify-only

Morgen komt-ie officieel uit, het nieuwe album van Ryan Adams: Ashes and Fire. De plaat gaat al een kleine 2 weken rond op de interwebs, dus we kunnen het weten: de verwachtingen maakt Ashes and Fire méér dan waar. Dat is op zich geen prestatie; die waren niet meer zo hoog de laatste tijd... Maar dat dit een bril-f*cking-jant album is, van begin tot eind, dát is het werkelijke nieuws. #joehoe. Alexis Vos greep dit moment met beide handen aan en verzamelde een prachtige lijst uit het oeuvre van Adams.

HIERRR vind je zijn lijst. Een Spotify-only Perfect dus. Onder het artwork pakt Alexis ook nog eens geweldig uit met een goed verhaal over Ryan Adams + links naar live shows. De perfecte opmaat naar morgen dus. Haal die plaat!

Enjoy!'Er heersen veel misverstanden over Ryan Adams. Het grootste is wel dat hij na zijn klassieke debuut Heartbreaker uit 2000 nooit meer wat gepresteerd heeft. ‘Slechts’ 10 albums bracht hij in de daaropvolgende 8 jaar uit, terwijl er nog een veelvoud daarvan stof loopt te vangen in de archieven. Dat het niet allemaal meesterwerken zijn, kan je hem dan ook moeilijk kwalijk nemen. Met het nieuwe album Ashes & Fire (een return to form volgens de media) is het tijd om de pareltjes uit zijn immense oeuvre eens op te duiken.

Ryan begint zijn carrière in de band Whiskeytown. Op 23-jarige leeftijd wordt hij als de Kurt Cobain van de alt.country onthaald wanneer debuut Faithless Street in 1996 verschijnt. Het jaar daarop komt het fantastische Strangers Almanac uit. Hierop krijgt het talent van Ryan alle ruimte: gevoelige countrysongs, ijzersterke melodieën en melancholische teksten. >>>

5 oktober 2011

@TenTemPies doet het zo (1) - de Popronde, een voorbeschouwing

De heren van TenTemPiés hebben een nogal uiteenlopende muzikale smaak: zo heeft de zanger een passie voor Latijns-Amerikaanse volksmuziek, de drummer komt uit de jazz, de gitarist uit de rock, de bassist is een zelfverklaard 'groovemonster' en de percussionist komt uit de latin hoek. Samen spelen ze Mestizo, een muziekstijl die je niet vaak hoort in Nederland. Letterlijk vertaald ‘gemixt’, zoals met veel succes gespeeld door o.a. Manu Chao, Mano Negra, Che Sudaka en Ska-P. Boeker/manager Stefan Krijnen (Groovmill) vertelt: 'Wij spelen het echter met een Amsterdams accent, vandaar dat we het ‘Damsko Mestizo’ noemen.' Slim, je eigen hokje gecreëerd!

Op 15 juni jl. bracht TenTemPiés debuut Canto Para Gritar uit. Het plan was aanvankelijk om dit in eigen beheer te doen en daarna op zoek te gaan naar labels, distributeurs, boekers en andere partijen die de band naar een hoger plan kunnen tillen. 'De omgekeerde volgorde inderdaad’, aldus Stefan. 'We deden radio-optredens, flyerden, blogten, namen een clip op, verstuurden promopakketen naar journalisten etc., met als resultaat een CD-presentatie in een uitverkochte bovenzaal van Paradiso en een hoop positieve albumrecensies. De boekingen liepen vanaf dat moment ook beter: zo’n 15 optredens in de zomer, waaronder festivals als Amsterdam Roots, Totaalfestival, Haarlem Jazz Stad en de Uitmarkt, gevolgd door een albumtourtje langs kleine zalen deze herfst.'

Tenminste, dat laatste was het plan, tot
TenTemPiés werd geselecteerd voor de Popronde. Stefans eerste gedachte: